---

اسهال مرغ، علائم، درمان، مراقبت، پیشگیری

اگر در خانه یا آپارتمان از جوجه مرغ نگهداری می‌کنید یا مرغدار هستید و با وجود رعایت تمام نکات بهداشتی بیماری‌هایی مانند اسهال گربانگیر مرغ‌ها و گله شما می‌شود، این مقاله به شما کمک می‌کند که این مشکل را حل کنید.

 

علائم اسهال مرغ

علائم اسهال مرغ را می‌توان به علائم فیزیکی و علائم رفتاری طبقه بندی کرد که در اینجا به آنها اشاره می‌کنیم.

علائم فیزیکی اسهال مرغ

مدفوع شل، آبکی یا موکوس مانند
مدفوع بدبو
لکه بر روی پرهای اطراف مقعد پرنده
پرهای مرطوب و کثیف اطراف مقعد
مقعد قرمز و متورم
کم آبی بدن
کاهش وزن
بی‌حالی

علائم رفتاری اسهال مرغ

کاهش اشتها و خوراک مصرفی
افزایش تعداد دفعات مدفوع
آلودگی پر و بال به مدفوع
ناتوانی در ایستادن
تشنگی و کاهش وزن
بال و دم افتاده
ژولیدگی و ضعف عمومی

کاهش تولید تخم مرغ

 

یکی از نشانه های معمول بیماری در جوجه ها اسهال است. اگر در پرورش مرغ مبتدی هستید، ممکن است هنوز در تشخیص فضولات «سالم» و «ناسالم» مطمئن نباشید. مدفوع مرغ معمولی و سالم معمولا سفت و قهوه ای با کلاهک سفید است.

 

---

افزایش مدفوع شبه سکومی (روده کور)

علاوه بر این نوع مدفوع سالم، جوجه‌ها روزانه چندین مدفوع سکوم تولید می‌کنند. مدفوع سکومی قرمز مایل به قهوه ای و چسبناک است اما نشانه ای از سالم و طبیعی بودن مرغ است. اگرچه مدفوع سکوم شبیه اسهال است، اما این یک نوع متمایز از مدفوع مرغ است. 

اگر مرغی اسهال داشته باشد، عمدتاً مدفوع‌هایی شبیه مدفوع سکوم دارد. اگر دیدید که بیش از یک سوم مدفوع‌ها چسبناک و قهوه ای مایل به قرمز هستند، متوجه می شوید که اسهال مرغ است.

 

پرهای لکه دار در ناحیه پشت پرنده

شما باید پرها و نواحی پشت مرغ های خود را بررسی کنید تا مشخص کنید کدام پرنده بیمار است. مرغی که اسهال دارد، دارای یک ناحیه مقعدی قرمز و دردناک است. پرهای این ناحیه نیز با لکه های خشک و زرد  به هم چسبیده می‌شوند.

 

---

چه چیزی باعث اسهال مرغ می‌شود؟

جوجه‌ها نیز مانند انسانها ممکن است به دلایل زیادی دچار اسهال شوند. گاهی اوقات، اسهال مرغ‌ها پیش از اینکه بتوانید مشخص کنید که چرا به آن مبتلا شده اند، از بین می‌رود. با این حال، اگر گله شما دائماً اسهال دارد، باید علت اصلی آن را بررسی کنید تا بتوانید به درستی آن را درمان کنید. برخی از دلایل معمول برای اسهال مرغ عبارتند از:

مدیریت ضعیف گله
باکتری ها و ویروس ها
انگل ها

مدیریت ضعیف گله

اسهال مرغ معمولاً می‌تواند ناشی از اشتباه یا بی‌توجهی در مورد نحوه مدیریت گله باشد. اگر مرغ‌ها در فضای بدون تهویه و دسترسی کافی به فضای باز نگهداری شوند، ممکن است از اثرات استرس گرمایی دچار اسهال شوند. اسهال مرغ یکی از نشانه‌های استرس گرمایی است. 

علت دیگر افتادگی(پرولاپس) مقعد است که می تواند به دلیل کمبود کلسیم یا اضافه وزن یا کم وزنی پرنده رخ دهد.

در بسیاری از موارد با تغذیه گله با مواد مغذی مناسب می‌توان از افتادگی مقعد جلوگیری کرد.

سایر علائم کنترل ضعیف گله که منجر به اسهال مرغ می‌شود، مصرف نمک اضافی، خوراک کپک زده و گیاهان سمی است.

علاوه بر این، خطر جراحت یا آسیب داخلی است که می‌تواند ناشی از خوردن اجسام تیز توسط جوجه‌ها باشد.

 

باکتری‌ها / ویروس‌ها

تعداد انگشت شماری باکتری و ویروس وجود دارد که می‌تواند باعث اسهال مرغ شود. علل معمول تر عبارتند از: کولی باسیلوز، لنفوئید، لوکوز و بیماری مارک. سایر احتمالات اسپیروکتوز روده پرندگان، سل، کوریزای عفونی ، و وبای پرندگان هستند، هرچند ممکن است کمتر اتفاق بیافتد. 

 

انگل‌ها

انگل‌هایی مانند کوکسیدیوز، کرم های نخی و بیماری سرسیاه اغلب باعث اسهال مرغ هستند و بیشتر از سایر حیوانات موجود در اطراف محل نگهداری گله سرایت می‌کند. بنابراین، اگر قرنطینه به درستی اجرا نشود، می‌تواند باعث شیوع بیماری شود.

 

درمان اسهال مرغ

برای درمان موفقیت آمیز اسهال مرغ، ابتدا شناسایی علت آن مهم است. با مطالعه موارد ذیل اکنون بهتر می‌توانید علل بالقوه اسهال مرغ را درک کنید.

مراقب جیره غذایی مرغ باشید

اسهال مرغ ناشی از کنترل ضعیف گله، نیاز به تغییر نحوه مدیریت گله دارد. راه حل های ساده برای رژیم غذایی گله شما، مانند:

کاهش محتوای سدیم

افزایش فسفر

کاهش پروتئین جیره

افزایش (یا کاهش) مکمل کلسیم

غذاهایی مانند سبزیجات را کاهش داده یا حذف کنید تا زمانی که اسهال فروکش کند (معمولاً در عرض 24 تا 36 ساعت).

 همچنین، خوراک پلت خود را بررسی کنید و در صورت وجود هرگونه نشانه ای از کپک یا آلودگی، همه‌ی آن را تعویض کنید. بستر مرطوب را با بستری تازه و خشک جایگزین کنید تا نگرانی در مورد مایکوتوکسین‌ها برطرف شود. همچنین، منطقه گله خود را از نظر وجود لاشه حیوانات و گیاهان سمی، یا اشیاء فلزی نوک تیز که ممکن است مرغ‌های کنجکاو بلعیده باشند، بررسی کنید.

 

از استرس گرمایی جلوگیری کنید

اگر اسهال ناشی از استرس گرمایی باشد، تجهیز فضای بیشتر و استفاده از تهویه مناسب برای محل نگهداری مرغ های شما ممکن است این مشکل را نسبتاً سریع حل کند. 

یادآوری: همیشه اطمینان حاصل کنید که گله شما دسترسی کافی به آب تازه و تمیز دارد، به خصوص در روزهای گرم یا داغ .  پرندگان نسبت به اثرات گرما بسیار حساس هستند. پس باید محیط مناسبی را برای آنها فراهم کنید تا خنک بمانند.

 

انگل زدایی را امتحان کنید

احتمال زیادی وجود دارد که مرغ شما به دلیل انگل یا کرم روده دچار اسهال شده باشد. اگر کل گله خود را با کرم زدایی درمان کنید، مفید خواهد بود . می‌توانید داروی انگل زدایی مناسب را از دامپزشک یا فروشگاه لوازم کشاورزی تهیه کنید و طبق دستور العمل به آنها بدهید.

انگل هایی مانند کوکسیدیوز معمولا فقط جوجه‌های جوان زیر ده هفته را تحت تاثیر قرار می‌دهد. جوجه‌های مبتلا به کوکسیدیوز باید به سرعت توسط داروهایی نظیر کوکسیدیواستات، پروبیوتیک‌ها و الکترولیت‌ها درمان شوند، وگرنه ممکن است کشنده باشد.

 

درمان آنتی بیوتیکی را امتحان کنید

اگر مشکوک هستید که اسهال مرغ شما به دلیل ویروس یا انگل است، درمان‌های فوق ضرری ندارند. با این حال، ممکن است برای کمک به سیستم گوارشی مرغ شما برای بازگشت به مسیر درست، موارد بیشتری مورد نیاز باشد. اگر عفونت باکتریایی یا ویروسی است، برای درمان با دامپزشک خود مشورت کنید.

عفونت‌های باکتریایی را می‌توان با آنتی بیوتیک‌های مناسب درمان کرد . آنتی بیوتیک‌های اضافی نیز ممکن است باعث اسهال شود، بنابراین به پرنده خود پروبیوتیک بدهید. 

آنتی بیوتیک‌ها عفونت‌های ویروسی را درمان نمی‌کنند. اگر مرغ شما مشکوک به ویروس است، مراقبت‌های تسکین دهنده ارائه دهید. در عفونت‌های باکتریایی یا ویروسی، مرغ‌های آلوده خود را از بقیه گله جدا کنید تا احتمال انتقال به حداقل برسد.

 

---

مراقبت از جوجه‎‌های مبتلا به اسهال

تا زمانی که علت اسهال مرغ را مشخص نکرده‌اید. اطمینان حاصل کنید که تمام مرغ های مبتلا به اسهال به غذای مناسب، آب تمیز، تهویه مناسب و بستر خشک دسترسی دارند.  با این حال، هنگامی که متوجه شدید علت اسهال ویروسی است، پرنده‌های آلوده خود را از بقیه گله جدا کنید.

از آنجایی که برخی از بیماری‌های مرغ می‌توانند انسان‌ها را تحت تأثیر قرار دهند، حفاظت بیشتر در هنگام کار با مرغ‌های بیمار ضروری است. ایمن‌ترین کار این است که مرغ‌های خود را در قرنطینه نگه دارید.

پس از دست زدن به مرغ های خود، محفظه یا قفس، تخم مرغ‌ها، فوراً دست‌های خود را بشویید، لباس‌های خود را عوض کنید و کفش های کثیف خود را تعویض کنید.

همانطور که قبلاً گفته شد، اگر مرغی به دلیل عفونت انگلی تحت درمان است، از خوردن تخم‌مرغ او تا سپری شدن روزهای مشخص شده خودداری کنید. چه مرغ شما اسهال داشته باشد یا نه، بسیاری از این اقدامات حفاظتی باید رعایت شود. این به این دلیل است که حتی مرغ‌های سالم نیز می‌توانند افراد را بیمار کنند. این اقدامات به شما و خانواده تان در برابر بیماری مرغ هایتان کمک می‌کند.

 

---

3 راه برای جلوگیری از اسهال در جوجه‌ها

جوجه‌های جدید را قرنطینه کنید

اسهال مرغ معمولاً به دلیل عفونت‌های باکتریایی یا ویروسی و سایر مشکلات گوارشی ایجاد می‌شود. مانند کرم‌ها و انگل‌هایی که ممکن است در ابتدا در ظاهرشان مشخص نشود. بنابراین، قرنطینه جوجه‌های جدید می‌تواند خطر اسهال را با جدا نگه داشتن آنها از گله فعلی شما برای مدتی محدود کند. قرنطینه به طور کلی بسته به موارد بین 14 روز تا یک ماه طول می‌کشد.

 

نظافت قفس را کنترل کنید

رعایت نظافت در قفس می‌تواند خطر ابتلا به اسهال را محدود کند، زیرا جوجه‌ها مستعد ابتلا به عفونت‌های باکتریایی هستند که می‌توان با رعایت بهداشت خوب از آن جلوگیری کرد.

بهداشت مناسب تضمین می‌کند که آبخوری‌ها و دانخوری‌ها با فضولات یا سایر مواد زائد که باعث بیماری‌های شکمی مانند آنتریت، سالمونلوز و کوکسیدیوز، از جمله سایر مواردی که علائم رایج آنها اغلب اسهال است، آلوده نمی‌شوند.

تمیز نگه داشتن مواد بستر و تعویض مکرر آن و اجتناب از ازدحام بیش از حد، خطر ابتلا به بسیاری از بیماری‌ها را به میزان قابل توجهی کاهش می‌دهد.

 

رژیم غذایی آنها را زیر نظر بگیرید

جوجه‌ها می‌توانند غذای زیادی بخورند. برای جلوگیری از مشکلات، سعی کنید از خوراک مناسب و به اندازه استفاده کنید.

 

خلاصه

اگر مرغ‌های شما اسهال دارند، گله خود را روزانه کنترل کنید تا هر گونه علائم عفونت را در مراحل اولیه شناسایی کنید. با حذف زودهنگام پرندگان بیمار از گله، احتمال بیشتری برای جلوگیری از انتشار هر گونه بیماری مسری خواهید داشت.

علائم اسهال در مرغ شامل مدفوع آبکی و افزایش تعداد دفعات مدفوع، کاهش اشتها و وزن، ضعف و ژولیدگی است.

علل اسهال عبارتند از: عفونت‌های باکتریایی، ویروسی و انگلی، مسمومیت‌های غذایی، تغییرات ناگهانی جیره، استرس‌های محیطی و بیماری‌های التهابی روده.

درمان شامل قطع موقت خوراک، جبران مایعات، آنتی‌بیوتیک‌درمانی، بهبود محیط، تغذیه تدریجی و جداسازی مرغ‌های بیمار است.

پیشگیری شامل رعایت بهداشت، جلوگیری از استرس‌های محیطی، واکسیناسیون، استفاده از آب و غذای سالم و ثبات جیره‌ است.

مراقبت‌های لازم شامل قرنطینه، حفظ نظافت، کنترل جیره غذایی و رعایت نکات بهداشتی است.